Almanya: Filistin Kongresi'ne baskı ve direniş

(Paris'ten röportaj) Hükümetin yeni ırkçı yasayı geçirmesinin ardından kargaşa çıktı

Faşistlerin desteğiyle kabul edilen yeni göçmen karşıtı yasaya karşı Fransa genelinde büyük bir ırkçılık karşıtı öfke ve korku dalgası yaşanıyor. Sosyalist ve ırkçılık karşıtı Denis Godard anlatıyor. 21 Aralık Perşembe akşamı Rennes, Chambéry, Montpellier ve diğer on şehirde insanlar sokaklara döküldü. Paris, Rennes, Marsilya, Lyon, Toulouse, Brest, Limoges, Bayonne, Pau ve diğer şehir ve kasabalarda 22 Aralık Cuma öğleden sonra ve akşam saatlerinde gösteriler planlandı. Öğrenciler birçok üniversiteyi abluka altına aldı ve tabandan gelen işçi grupları grev için bastırıyor. Bu hafta neoliberal başkan Emmanuel Macron'un hükümeti, İçişleri Bakanı Gerald Darmanin'in öncülüğünde yeni bir göçmen karşıtı yasayı yürürlüğe koymaya zorlandı. Milletvekilleri başlangıçta planları reddetmiş ve Marine Le Pen'in faşist Ulusal Birlik Partisi (RN) de dahil olmak üzere hem sol hem de sağın büyük bir kesimi aleyhte oy kullanmıştı. Macron daha sonra daha da sağa uzanarak, geleneksel muhafazakarların desteğini ve RN'nin oylarını kazandı. Parisli sosyalist ve ırkçılık karşıtı Denis Godard, Socialist Worker'dan Charlie Kimber'la şu andaki mücadele seferberlikleri ve öfke hakkında konuştu. Neden böyle bir tepki var? Denis Godard: Macron'un grubunun, muhafazakarların ve faşistlerin hep birlikte oy kullandığını gördük. Bu hafta parlamentonun önünde bir gösteride konuştum ve Macron'un faşizmin ilerleyişine karşı bir baraj, bir siper olduğu gerekçesiyle seçimini kazandığını söyledim. Aslında iktidar iki şekilde faşist örgütlenmenin önünü açmıştır. Birinci yol, RN ile oy kullanabilmek için parlamentoda ittifak yapmaları. Bu, faşist örgütü en üst düzeyde meşrulaştırdıkları anlamına geliyor. İkincisi, devletin Fransız olarak kabul ettiği kişilere, göçmenlere (yasal göçmen olarak görülenlere bile) ve belgesiz işçilere göre farklı muamele edildiği “ulusal tercihi” kabul etmiş olmalarıdır. Aleni ve yapısal eşitsizlik... Bu hiyerarşi, faşist Ulusal Cephe'nin ve ardından RN'nin onlarca yıldır hayaliydi. Artık buna sahipler. Le Pen, tam da bu yüzden partisi için “ideolojik bir zafer” olduğunu söyledi. Bu niteliksel bir değişim, bir dizi ırkçı kanundaki bir düzenlemeden ibaret değil. Öyle bir noktaya gelindi ki, oylamanın ertesi günü başbakan bile televizyonda kanunda anayasaya aykırı olabilecek, çıkarılması gerekebilecek noktalar olduğunu söyledi. Bize direnişi anlatın Sloganımız şu; bu artık acil, acil, acil durum. İnsanlar, 18 Aralık Pazartesi günü Fransa'nın 60 farklı şehrinde gösteri yaptı. Paris'te yetkililer yürüyüşün yasak olduğunu söyledi buna rağmen insanlar dışarı çıktı. İçişleri Bakanı Darmanin, kendine karşı protestoyu yasakladı! Bu bir rezaletti ve hareket buna izin vermedi. Pazartesi günü Paris'te 15 bin veya daha fazla insan vardı. İnşa ettiğimiz şeyle gurur duyuyoruz. Ancak bunun yeterli olmadığını söyledik. Hem sol hem de sağ karşı çıkınca yasanın geçmesini engellemek olanaklı değildi. Macron her zaman daha kötü bir yasayla geri dönecekti. Sosyalistler ve ırkçılık karşıtları olarak sendikaların kanunları yok etme yetkisine sahip olduğunu söyledik. Grev çağrısı yapmak zorunda kaldılar. Bazı sendika liderleri yasaya karşı çıkıyor. Bu iyi. Ama seferber olmaları gerekiyor. Birkaç işyerinde bu gerçekleşti; pek fazla değil ama sanırım işçiler ilk kez açıkça ırkçılık karşıtı grevler örgütledi. Sol da aslında harekete geçmedi. Ama daha da kötü bir yasa yürürlüğe girdi, yeni bir durum var. Çünkü insanlar dehşete düşmüş durumda. Olanlara inanamıyorlar. Birçok üniversite zaten grevde ve öğrenciler tarafından ablukada. Paris'te bazı okullarda eğitim öğrenciler tarafından engellendi. Paris'in en ünlü kütüphanesinde işçiler, bu kütüphaneye kağıt girmesine gerek olmadığını belirten bir pankart astı. Spontane gösteriler oluyor. CGT sendika federasyonu başkanı Sophie Binet, "sivil itaatsizlik ve direniş eylemlerinin hızlandırılması" çağrısında bulundu. Tamam ama keşke daha önce gelseydi. Fakat bu çağrı organize olmayı kolaylaştırıyor. Bu yılın başlarında emeklilik sorunu etrafında gösteri yapan işçiler ile ırkçılığa ve polis şiddetine karşı gösteri yapan ve isyan eden gençler arasında bir ittifaka ihtiyacımız var. Şu anda ihtiyacımız olan türde bir ittifak budur. Bir şeyler oluyor. Kazanabiliriz, her şey bitmedi. Üst kısımda da kırılmalar var. Fransa'daki bölgelerin üçte birinin liderleri yasadaki bazı tedbirlere uymayacaklarını söyledi. Macron'un partisinde "solun" varlığından bahsetmek yanlış. Ancak grubunun 27 milletvekili aleyhte oy kullandı ve 32'si çekimser kaldı; Bu, Macron yanlısı milletvekillerinin neredeyse dörtte biri. Bir bakanı istifa etti, bir diğeri de istifasını teklif etti. Gösteriler yapacağız, grev baskısını artıracağız ve ardından 6 Ocak'ta ülke çapında protesto günü gerçekleştireceğiz. Avrupa çapında savaşmamız ve bölünmememiz gerekecek. Yeni yasa ne getiriyor? Bir yılı aşkın süredir yapım aşamasındaydı. İlk versiyon zaten oldukça ırkçı ve sadece göçmenlerin değil tüm yabancıların suçlu olduğu fikrine dayanıyordu. Merkezinde kriminalizasyon ve baskı vardı. Bunun ardından, gerekli vatandaşlık statüsü belgelerine sahip olsalar bile, devletin insanları sınır dışı etmesine izin verme yaptırımı geldi. Örneğin, izinsiz olarak düzenlenen veya başka bir şekilde "emri tehdit eden" bir gösteriye katılan kişilerin sınır dışı edilebileceğini söylendi. Artık “Cumhuriyetçi değerlere” karşı çıkmak yeterli, kovulmak için yeterli. Bu Müslümanlara karşı kullanılan bir silahtır. Kabul edilen yasa, Fransa'da yabancı ebeveynlerden doğan çocukların artık otomatik olarak Fransız vatandaşı olmayacağını söylüyor. Davranışları “kamu düzenine tehdit” olarak değerlendirilen sığınmacılar, tedbir amaçlı gözaltına alınabilecek. Fransa'da çalışan AB üyesi olmayan ülke vatandaşlarının, çocuk bakımı gibi sosyal yardımlardan yararlanabilmeleri için ülkede 30 ay boyunca bulunduklarını kanıtlamaları gerekecek. Fransa'da çalışmayan yabancıların yardım alabilmesi için beş yıl beklemesi gerekecek. Oturma veya çalışma izni olmayan ancak restoran, inşaat ve tarım gibi işçi bulmanın zor olduğu alan veya endüstrilerde çalışan AB üyesi olmayan kişiler ise oturma ve çalışma iznine başvurabilir. Fakat en az üç yıldır Fransa'da yaşıyor olmaları ve son iki yılda en az 12 ay çalışmış olmaları gerekiyor. Yetkililer, başvuru sahibinin "Fransız toplumuna entegrasyon ve Cumhuriyetçi değerlere saygı" derecesini değerlendirecek. Sorun çıkaranların başvurmasına gerek yok! Fotoğraf: Fransa'nın Paris kentindeki Voltaire okulunda grev yapan işçiler. Pankartta 'Voltaire'de veya Dünya'da hiçbir öğrenci yabancı değildir' yazıyor. --- Denis'in 19 Aralık'ta Fransa parlamentosu önünde yaptığı konuşma, Türkçe altyazı seçeneği de var.

Chris Hedges yazdı: İsrail'in ölümü

Yerleşimci sömürgeci devletlerin son kullanma tarihleri vardır. İsrail de bir istisna değildir. İsrail, Gazze ve Batı Şeria'daki soykırım kampanyasını tamamladıktan sonra zafer kazanmış gibi görünecek. Amerika Birleşik Devletleri'nin desteğiyle çılgın hedefine ulaşacaktır. Öldürücü saldırıları ve soykırımcı şiddeti Filistinlileri yok edecek ya da etnik olarak temizleyecektir. Sadece Yahudilere ait bir devlet hayali gerçekleşecek ve geriye kalan Filistinlilerin temel hakları ellerinden alınacaktır. Kana bulanmış zaferinin tadını çıkaracak. Savaş suçlularını kutlayacaktır. Soykırımı kamu bilincinden silinecek ve İsrail'in tarihsel hafıza kaybının devasa kara deliğine atılacak. İsrail'de vicdan sahibi olanlar susturulacak ve zulme uğrayacaktır.  Ancak İsrail Gazze'yi yok etmeyi başardığında -İsrail aylarca sürecek bir savaştan bahsediyor- kendi ölüm fermanını imzalamış olacak. Medeni görüntüsü, hukukun üstünlüğüne ve demokrasiye olan sözde saygısı, cesur İsrail ordusu ve Yahudi ulusunun mucizevi doğuşuna dair efsanevi hikayesi kül yığınları arasında kalacak. İsrail'in sosyal sermayesi harcanacaktır. Çirkin, baskıcı, nefret dolu bir apartheid rejimi olduğu ortaya çıkacak ve Amerikalı Yahudilerin genç nesillerini yabancılaştıracaktır. Hamisi ABD, yeni nesiller iktidara geldikçe, Ukrayna'dan uzaklaştığı gibi İsrail'den de uzaklaşacaktır. ABD'de halihazırda erozyona uğramış olan toplum desteği, İsrail'in İncil'deki kadim topraklar üzerindeki hakimiyetini İkinci Geliş'in habercisi olarak gören Amerika'nın Hıristiyanlaşmış faşistlerinden gelecektir. Filistinlilerin kanı ve acısı - Ukrayna'da iki yıl süren savaşta öldürülen çocuk sayısının 10 katı Gazze'de öldürüldü - İsrail'in unutulmasına giden yolu açacak. On binlerce, belki de yüz binlerce hayalet intikamını alacak. Tıpkı Türklerin Ermeniler, Almanların Namibyalılar ve sonra Yahudiler ve Sırpların Boşnaklarla birlikte hatırlanması gibi, İsrail de kurbanlarıyla birlikte hatırlanacak. İsrail'in kültürel, sanatsal, gazetecilik ve entelektüel yaşamı yok edilecektir. İsrail, iktidarı ele geçiren dini fanatiklerin, yobazların ve Yahudi aşırılık yanlılarının kamusal söyleme hakim olduğu durgun bir ulus olacaktır. Müttefiklerini diğer despotik rejimler arasında bulacaktır. İsrail'in iğrenç ırksal ve dinsel üstünlüğü onun tanımlayıcı özelliği olacaktır; John Hagee, Paul Gosar ve Marjorie Taylor Greene gibi filo-semitler de dahil olmak üzere ABD ve Avrupa'daki en gerici beyaz üstünlükçülerin İsrail'i hararetle desteklemelerinin nedeni de budur. Antisemitizme karşı övünülen mücadele, Beyaz Gücün incelikli bir şekilde gizlenmiş kutlamasıdır. Despotizmler son kullanma tarihlerinden çok sonra da var olabilirler. Ama sonludurlar. İsrail'in kan nehirlerine duyduğu arzunun Yahudiliğin temel değerlerine aykırı olduğunu görmek için İncil alimi olmaya gerek yok. Filistinlileri Nazi olarak damgalamak da dahil olmak üzere Holokost'un alaycı bir şekilde silah haline getirilmesinin, bir toplama kampına hapsedilmiş 2,3 milyon insana karşı canlı yayında bir soykırım gerçekleştirdiğinizde bunun çok az etkisi olur. Ulusların hayatta kalmak için güçten daha fazlasına ihtiyaçları vardır. Bir gizeme ihtiyaçları vardır. Bu gizem, vatandaşları ulus için fedakârlık yapmaya teşvik etmek için amaç, nezaket ve hatta asalet sağlar. Mistik gelecek için umut verir. Anlam sağlar. Ulusal kimlik sağlar.  Mistikler çöktüğünde, yalan oldukları ortaya çıktığında, devlet gücünün merkezi bir temeli de çökmüş olur. 1989'da Doğu Almanya, Çekoslovakya ve Romanya'daki devrimler sırasında komünist [Çevirenin notu: Stalinist] gizemlerin ölümünü rapor ettim. Polis ve ordu savunulacak bir şey kalmadığına karar verdi. İsrail'in çürümesi de aynı halsizliği ve ilgisizliği doğuracaktır. Çoğu Filistinlinin nefret ettiği Mahmud Abbas ve Filistin Yönetimi gibi yerli işbirlikçileri sömürgecilerin emirlerini yerine getirmek üzere işe alamayacaktır. Tarihçi Ronald Robinson, Britanya İmparatorluğu'nun yerli müttefikler edinememesini, işbirliğinin gerçekten işbirliğine dönüşmediği nokta ve dekolonizasyonun başlangıcı için belirleyici bir an olarak gösteriyor. Robinson'a göre, yerli elitlerin işbirliği yapmaması aktif muhalefete dönüştüğünde, İmparatorluğun "hızlı geri çekilişi" kesinleşir. İsrail'in elinde kalan tek şey, düşüşü hızlandıran işkence de dahil olmak üzere şiddeti tırmandırmak. Bu toptan şiddet, Fransızların Cezayir'de yürüttüğü savaşta, Arjantin'deki askeri diktatörlüğün yürüttüğü Kirli Savaş'ta ve İngiltere'nin Kuzey İrlanda'daki çatışmalarında olduğu gibi kısa vadede işe yarıyor. Ancak uzun vadede intihara meyillidir. İngiliz tarihçi Alistair Horne, "Cezayir savaşının işkence kullanılarak kazanıldığını söyleyebilirsiniz, ancak bu savaş kaybedilmiştir" gözleminde bulunmuştu. Gazze'deki soykırım Hamas savaşçılarını Müslüman dünyasında ve Küresel Güney'de kahraman haline getirdi. İsrail, Hamas liderliğini ortadan kaldırabilir. Ancak geçmişten bugüne çok sayıda Filistinli liderin öldürülmesi direnişi köreltme yönünde çok az etkide bulundu. Gazze'deki kuşatma ve soykırım, aileleri öldürülen ve toplulukları yok edilen, derin travma geçirmiş, öfkeli genç erkek ve kadınlardan oluşan yeni bir nesil yarattı. Şehit edilen liderlerin yerini almaya hazırlar. İsrail, düşmanının stoklarını stratosfere gönderdi İsrail 7 Ekim'den önce kendisiyle savaş halindeydi. İsrailliler, Başbakan Binyamin Netanyahu'nun yargı bağımsızlığını ortadan kaldırmasını engellemek için protesto gösterileri düzenliyordu. Şu anda iktidarda olan dinci bağnazlar ve fanatikler, İsrail laikliğine karşı kararlı bir saldırı başlatmıştı. Saldırılardan bu yana İsrail'in birliği istikrarsız durumda. Bu olumsuz temelde birliktir. Nefret tarafından bir arada tutulmaktadırlar. Ve bu nefret bile protestocuları hükümetin Gazze'deki İsrailli rehineleri terk etmesini kınamaktan alıkoymaya yetmiyor. Nefret tehlikeli siyasi bir  metadır. Nefreti körükleyenler, bir düşmanla işleri bittiğinde,  başka bir düşman arayışına girerler. Filistinli "insan hayvanlar" yok edildiğinde ya da bastırıldığında, yerlerini Yahudi mürtedler ve hainler alacaktır. Şeytanlaştırılan grup asla kurtarılamaz ya da iyileştirilemez. Nefret siyaseti, sivil toplumu yok etmek isteyenler tarafından istismar edilen kalıcı bir istikrarsızlık yaratır. İsrail, 7 Ekim'de Yahudi olmayanlara karşı, Nazi Almanyası'nda Yahudileri haklarından mahrum bırakan ırkçı Nürnberg Yasalarına benzeyen bir dizi ayrımcı yasayı yürürlüğe koyduğunda bu yolun çok ilerisindeydi. Topluluklara Kabul Yasası, yalnızca Yahudi yerleşim birimlerinin, "topluluğun temel bakış açısına uygunluk" temelinde başvuru sahiplerini ikamet için yasaklamasına izin veriyor. İsrail'in en iyi eğitimlileri ve gençlerinin çoğu ülkeyi terk ederek Kanada, Avustralya ve İngiltere gibi yerlere gitti; bir milyon kadarı da Amerika Birleşik Devletleri'ne taşındı. Almanya bile bu yüzyılın ilk yirmi yılında yaklaşık 20bin İsraillinin akınına tanık oldu. 7 Ekim'den bu yana yaklaşık 470 bin İsrailli ülkeyi terk etti. İsrail'de insan hakları savunucuları, aydınlar ve gazeteciler (İsrailli ve Filistinli) hükümetin desteklediği karalama kampanyalarında hain olarak saldırıya uğruyor, devlet gözetimi altına alınıyor ve keyfi tutuklamalara maruz kalıyor. İsrail eğitim sistemi, ordu için bir beyin yıkama makinesidir. İsrailli akademisyen Yeshayahu Leibowitz, İsrail'in kilise ile devleti ayırmaması ve Filistinliler üzerindeki işgaline son vermemesi halinde, Yahudiliği faşist bir tarikata dönüştürecek yozlaşmış bir Hahamlığın ortaya çıkacağı konusunda uyardı. "İsrail var olmayı hak etmeyecek ve onu korumaya da değmeyecek" dedi. Ortadoğu'da yirmi yıl süren yıkıcı savaşlar ve 6 Ocak'ta Kongre Binası'na yapılan saldırının ardından ABD'nin küresel mistikliği, müttefiki İsrail kadar kirli. Biden yönetimi, İsrail'i kayıtsız şartsız destekleme ve güçlü İsrail lobisini yatıştırma çabasıyla, 14 bin tank mühimmatının transferini onaylamak için Dışişleri Bakanlığı ile yapılan kongre inceleme sürecini atladı. Dışişleri Bakanı Antony Blinken "derhal satışı gerektiren bir acil durumun mevcut olduğunu" savundu. Aynı zamanda alaycı bir şekilde İsrail'e sivil kayıplarını en aza indirme çağrısında bulundu. İsrail'in sivil kayıplarını en aza indirmeye niyeti yok. Halihazırda 18 bin 800 Filistinliyi, yani Gazze nüfusunun yüzde 0,82'sini, yani nüfusa oranlandığında yaklaşık 2,7 milyon Amerikalıyı öldürdü. 51 bin kişi daha yaralandı. BM'ye göre Gazze nüfusunun yarısı açlıktan ölüyor. Hayatı devam ettiren tüm Filistin kurumları ve hizmetleri - hastaneler (Gazze'deki 36 hastaneden yalnızca 11'i hala "kısmen çalışıyor"), su arıtma tesisleri, elektrik şebekeleri, kanalizasyon sistemleri, konutlar, okullar, hükümet binaları, kültür merkezleri, telekomünikasyon sistemleri, camiler, kiliseler, BM gıda dağıtım noktaları yıkıldı. İsrail, en az 80 Filistinli gazeteciye, düzinelerce aile üyesine, 130'dan fazla BM yardım görevlisine ve aile üyelerine suikast düzenledi. Önemli olan sivil kayıplardır. Bu Hamas'a karşı bir savaş değil. Bu, Filistinlilere karşı bir savaştır. Amaç 2,3 milyon Filistinliyi öldürmek veya Gazze'den çıkarmak. Görünüşe göre onları kaçıranlardan kaçan, beyaz bayrak sallayarak ve İbranice yardım çağrısı yaparken İsrail askerilerine yaklaşırken üç İsrailli rehinenin vurularak öldürülmesi sadece trajik değil, aynı zamanda İsrail'in Gazze'deki angajman kurallarına da bir göz atıyor. Bu kurallar şöyle özetlenebilir: Hareket eden her şeyi öldürün. Eski İsrail Ulusal Güvenlik Konseyi'ne başkanlık eden emekli Tümgeneral Giora Eiland'ın Yedioth Ahronoth  gazetesine yazdığı gibi, "İsrail Devleti'nin Gazze'yi geçici veya kalıcı olarak yaşanması imkansız bir yere dönüştürmekten başka seçeneği yok. …Gazze'de ciddi bir insani kriz yaratmak, hedefe ulaşmanın gerekli bir yoludur.” "Gazze hiçbir insanın var olamayacağı bir yer haline gelecektir" diye devam etti. Tümgeneral Ghassan Alian da şunu söyledi: Gazze'de “Elektrik ve su olmayacak, sadece yıkım olacak. Cehennemi istedin; cehenneme gideceksin.” Amerika Birleşik Devletleri de dahil olmak üzere varlığını sürdüren yerleşimci sömürge devletler, yerli halklarının neredeyse tamamını hastalıklar ve şiddet yoluyla yok ediyor. Sömürgecilerin Amerika'ya getirdiği çiçek hastalığı gibi Eski Dünya salgınları, Güney, Orta ve Kuzey Amerika'da yaklaşık 100 yıl içinde tahminen 56 milyon yerli insanı öldürdü. 1600'e gelindiğinde orijinal nüfusun onda birinden azı kalmıştı. Yaklaşık 5,5 milyon Filistinli işgal altındaki topraklarda yaşarken, 9 milyonu da diasporada yaşarken, İsrail bu ölçekte öldüremez. İronik bir şekilde kendi siyasi ölüm belgesini imzalamış olması muhtemel Biden'ın başkanlığı ise İsrail'in soykırımına bağlı. Retorik olarak kendisini katliamdan uzaklaştırmaya çalışacak. Fakat aynı zamanda İsrail'in talep ettiği milyarlarca dolarlık silahı - yıllık 3,8 milyar dolarlık yardımı artırmak için 14,3 milyar dolarlık ek askeri yardım da dahil olmak üzere - "işi bitirmek" için akıtacak. Biden, İsrail'in soykırım projesinin tam ortağıdır. İsrail bir parya devletidir. Bu durum, 12 Aralık'ta BM Genel Kurulu'nda 153 üye devletin ateşkes yönünde oy kullanmasına karşılık, ABD ve İsrail dahil yalnızca 10'unun karşı çıkması ve 23'ünün çekimser kalmasıyla kamuoyu nezdinde görüldü. İsrail'in Gazze'deki yakıp yıkma harekatı barışın olmayacağı anlamına geliyor. İki devletli çözüm olmayacak. Apartheid ve soykırım İsrail'i tanımlayacak. Bu, Yahudi Devleti'nin nihai olarak kazanamayacağı çok uzun bir çatışmanın habercisidir. Chris Hedges 18 Aralık 2023

Filistin 2023- İsrail BM oylamasını reddetti; Gazze kadınlar ve çocuklar için bir cehennem

Birleşmiş Milletler (BM) Genel Kurulu'nda Gazze'de insani ateşkes çağrısı yapan bir oylama, İsrail'in giderek artan diplomatik yalnızlığının ve Filistinlileri öldürmeye devam etmede acımasız kararlılığını gösterdi. Sadece sekiz ülke İsrail ve ABD'ye katılarak önergeye karşı çıkarken, 153 ülke lehte oy kullandı. Oylamanın bağlayıcılığı yok ve sahada hiçbir fark yaratmayacak. Buna karşılık İsrail Dışişleri Bakanı Eli Cohen, "İsrail, uluslararası destek olsun ya da olmasın Hamas'a karşı savaşı sürdürecektir" dedi. Başbakan Binyamin Netanyahu komutanlara seslenirken savaşın "sonuna kadar, zafere kadar, Hamas'ın ortadan kaldırılmasına kadar devam edeceğini" ve "hiçbir şeyin bizi durduramayacağını" söyledi. --- Biden savaş suçu ithamlarıyla karşı karşıya kalabilir Joe Biden, bu hafta bir ABD başkanlık kampanyası etkinliğinde İsrail'in Gazze'deki sivil nüfusu "ayrım gözetmeksizin bombaladığını" belirtti. Salı günü bir bağış toplama etkinliğinde bağışçılara yaptığı yorumlar, İsrail liderliğine yönelik şimdiye kadarki en güçlü eleştirisi oldu. Biden daha sonra "Hamas'ın üzerine gidilmesi gerektiği konusunda hiçbir soru işareti olmadığını" ve İsrail'in bunu yapmaya "her türlü hakkı" olduğunu da ekledi. Biden şöyle devam: "Ben-Gvir ile ekibi ve yeni arkadaşlar, sadece Hamas'ın yaptıklarından dolayı değil, tüm Filistinlilerden intikam almak istiyorlar." Bu, İsrail'in Filistin toplumunu yıkmaya ve Filistinlileri Gazze'den sürmeye çalıştığının bir itirafıydı. İnsan Hakları İzleme Örgütü'nün eski başkanı ve uluslararası hukuk alanında uzman avukat Ken Roth, açıklamanın ABD'nin savaş suçlarını desteklediğinin kabulü anlamına geldiğini duyurdu. Roth, "Biden aslında İsrail ordusunun Gazze'de savaş suçu işlediğini kabul ediyor" dedi: "Ayrım gözetmeksizin bombalamak bir savaş suçudur. Bu da ABD hükümetinin savaş suçu işleyen İsrail'e neden silah sağlamaya devam ettiği sorusunu akla getiriyor." Roth, Biden'ın sözlerinin "savaş suçlarına bilerek yardım ve yataklık etmekten dolayı ABD yetkililerinin yargılanmasında" kanıt olarak kullanılabileceğini söyledi. --- İsrail BM tarafından işletilen okulda çocukları katletti İsrail, Gazze'de evlerinden zorla çıkarılan siviller için sığınak olarak kullanılan bir okulu bombaladı. Al Jazeera, Jabalia mülteci kampındaki okula kadınların yemek pişirdiği sırada bir bombanın isabet ettiğini bildirdi.  Saldırıda ölenler arasında çocukların da olduğu görüldü. İsrail'in Gazze'nin kuzeyindeki evlerinden zorla çıkardığı Filistinli aileler, "güvenli bölge" olduğu söylenen Birleşmiş Milletler Yardım ve Çalışma Ajansı'na ait okula sığınmıştı. --- Gazze 'kadınlar ve çocuklar için bir cehennem' BM'nin kadın ve kız çocuklarına yönelik şiddet konusundaki özel raportörü Reem Alsalem Perşembe günü (14 Aralık) yaptığı açıklamada, Gazze'de sahada çalışan insanların "tarif edilemez düzeydeki acı ve dehşeti anlatmak için kelimelerin tükendiği" sölerini iletti.  "Bu cehennemde Filistinli bir kadın ya da çocuk olmak, insanlıktan, saygınlıktan, güvenlikten ya da barış veya çatışma zamanlarında genellikle kadınlara veya çocuklara tanınan herhangi bir özel ihtimamdan mahrum bırakılmak anlamına geliyor" dedi. --- Hamas direnişi İsrail'i sarsıyor Filistinli savaşçıların bu hafta Gazze'de çok sayıda İsrail askerinin ölümüne neden olan saldırısı "karmaşık, çok parçalı bir pusuyu" içeriyordu. Savaş Araştırmaları Enstitüsü'ne (ISW) göre saldırı önce bir İsrail devriyesini, ardından da zor durumdaki birliğe yardım için gönderilen bir "hızlı tepki gücünü" (QRF) hedef aldı. Filistin topraklarının kuzeyindeki Gazze Şehri'nin Shujaiya bölgesindeki saldırı, üç binadan oluşan bir komplekse giren bir İsrail devriyesinin pusuya düşürülmesiyle başladı. Devriyeyi kurtarmak için tepki gücü gönderildiğinde, Filistinli savaşçılar saldırılarının odağını değiştirdi.  "Hamas savaşçıları el yapımı patlayıcılar [EYP] kullanarak ve İsrail güçlerine el bombaları atarak müdahale gücüne saldırmaya devam etti. İsrail, kendi ateş timinin cesetlerini kurtardı, ancak kurtarma operasyonu sırasında bir tabur komutanı, üç bölük komutanı ve 'Golani Tugayı'nın ileri komuta ekibinin başı' da dahil olmak üzere beş İsrail askeri daha öldü." ISW ayrıca İsrail askeri kaynaklarının, Hamas'ın Shujaiya Taburu'nun çoktan "dağıtıldığını" ve "komuta ve kontrol" yeteneklerini kaybettiğini iddia ettiğine dikkat çekiyor: "Bu pusunun karmaşık ve çok parçalı yapısı, Hamas'ın birden fazla taktik birimi arasında önemli bir koordinasyon gerektiriyor. Bu da Hamas'ın Şuceyye Taburu'nun en azından bazı unsurlarının Şuceyye'yi savunmak için askeri operasyonlar düzenleyebildiğini göstermektedir" denildi. Charlie Kimber (Socialist Worker)

'Bu Noel, Beytüllahim sessiz olacak'

Batı Şerialı film yapımcısı ve fotoğrafçı Nadir Mauge, Beytüllahim'deki Hristiyan Filistinlilerin üzerindeki baskıyı ve Gazze'ye yapılan saldırılar hakkında verdikleri kararı anlatıyor. "Bu Noel'de geçit törenleri ya da kutlamalar olmayacak. Beytüllahim'deki Hristiyanlar, Gazze'ye yönelik saldırı devam ederken her şeyin normal seyrinde devam edemeyeceği mesajını vermeye karar verdiler. Bunun bir etki yaratacağını umuyoruz. İnsanların dinlemesini sağlayacağını umuyoruz." Aralık ayı başında bir grup Hıristiyan lider, Beyaz Saray'a bir mektup göndererek ABD'nin Gazze'de ateşkesi desteklemesi çağrısında bulundu.  Beytüllahim'deki Evanjelik Lüteriyen Kilisesi Pastörü Rahip Doktor Munther Isaac'a basın tarafından bir cevap alıp almadığı soruldu.  O da ABD'nin cevabının "BM'de veto oyu" olduğunu söyledi. "ABD kendi topraklarında Noel kutluyor ve bizim topraklarımızda savaş yürütüyor" dedi. Nadir Mauge, Batı Şeria'da yaşamanın "arafta" yaşamak gibi olduğunu çünkü İsrail güçlerinin ve yerleşimcilerin saldırılarını artırmaya devam ettiğini söylüyor: "Plan yapamıyorsunuz. Geleceğin neye benzeyeceğini bilmiyorsunuz. Günlük yaşam sekteye uğradı. Ailem televizyon ekranına yapışmış durumda. Gazze'de tam olarak neler olduğunu bilmek istiyorlar.  Hepimizi ekranlardan uzaklaştırmak için günlük yürüyüşler yapmaya karar verdik. Ama bir gün evimin yakınında yürüyordum ve bir patlama oldu. Nereden geldiğini bilmiyordum. Şu anda içinde bulunduğumuz durum bu. Günden güne ne olacağını bilmiyoruz. Askerler artık 7/24 tutuklama yapmaya geliyor. Güvenlik çok daha sıkı. Kudüs'e seyahat etmek bizim için neredeyse imkansız.  İşler her zaman kötüydü. Temel insan haklarına sahip değiliz. Ama 7 Ekim'den bu yana daha da kötüleşti."  Ancak Nadir, Batı Şeria'daki Filistinlilerin artan baskıya rağmen direnmenin yollarını bulmaya devam ettiğini söylüyor:  "Bu kez farklı hissettiren bir şey, gelişmiş bir propaganda makinesine sahip olmasına rağmen, İsrail'in bu savaşı kazandığını düşünmüyorum.  Burada, Batı Şeria'da Filistinliler umutsuzca seslerini duyurmaya çalışıyor. İsrail askerleri ya da yerleşimciler saldırdığında bunu belgeleyen pek çok Telegram sohbeti var. Gençler TikTok videoları çekiyor. Filistin direnişi de artık çok daha iyi bir medyaya sahip. Hepimiz sesimizi duyurmak ve İsrail'in yalanlarını bastırmak için çok çalışıyoruz."

Güney Afrikalı gerilla savaşçısı Ronnie Kasrils Filistin hakkında konuştu

Ronnie Kasrils apartheid Güney Afrika'sında Afrika Ulusal Kongresi'nin (ANC) silahlı kanadının kurucu üyesiydi. Charlie Kimber ile İsrail'in saldırıları ve Filistinlilerin direnme hakkını neden desteklememiz gerektiği hakkında konuştu CK: Sizce 7 Ekim'de Hamas ve diğer güçler tarafından gerçekleştirilen saldırının arka planında ne vardı?  RK: Kaynayan bir tencerenin kapağını sadece bir süre tutabilirsiniz ve sonra patlayacaktır. Hamas operasyon için gerekçeler sundu. El Aksa camisine yapılan zalim ve provokatif saldırıları ve bunun ne kadar büyük bir hakaret olduğunu sıraladı. Batı Şeria'daki yerleşimcilerin ve İsrail güçlerinin vahşetine işaret ettiler. Üçüncü unsur ise ABD emperyalizminin Arap devletlerini İsrail ile "normalleşmeye" ikna etme hayalleriydi. Bence Hamas bu normalleşmeyi Filistinlilerin davası için ölüm çanı olarak görüyordu. Hamas'ın 7 Ekim'deki saldırısının ilk aşaması - Gazze güvenlik bariyerini kontrol eden ve yöneten IDF'nin [İsrail ordusu] sayısız mevzisine yapılan baskın - askeri organizasyonu, kapasitesi, ustalığı ve disiplini açısından mükemmeldi. Batı medyası ırkçılık yüzünden bunu anlayamıyor. Bir grup Arap'ın tüm "iyi" beyazları alt ettiğini kabul edemiyorlar. Ve istihbarat mükemmeldi. Üst düzey komutanların nerede olduklarını evlerine ve odalarına kadar biliyorlardı. Hâlâ esir olarak tuttukları kişiler arasında üst düzey askerler olduğuna inanıyorum. Gerilla savaşının bir öğrencisi ve bir zamanlar uygulayıcısı olarak selamladığım şey buydu.  Sivillerin öldürülmesi, 7 Ekim'de yaşananların ikinci aşaması, farklı bir konudur ve desteklenemez. Ancak İsrail güçlerinin rehin almayı önlemek ve Hamas ajanlarını öldürmek için "Hannibal Direktifi" kapsamında sivil ölümlerinin en azından bir kısmına neden olduğuna dair ikna edici kanıtlar var. Sivillerin başına gelenler trajikti ancak biz Güney Afrikalıların da bildiği gibi, insanlara onlarca yıl baskı uygulayıp tencerenin taşmasını bekleyemezsiniz. Bu gerçekleştiğinde, zalimlerin tatmin olacağı şekilde gerçekleşeceğinin garantisi yoktur. Bu İsrail için büyük bir aşağılanmaydı. CK: Peki ya İsrail'in saldırıları? RK: Verilen karşılık tamamen soykırıma dönük oldu. Sanırım bazı Filistinliler, İsrail çok ileri gittiğinde Amerika'nın bir noktada devreye gireceğine inanıyor. Bu argümanı onlarca yıldır FKÖ'den duyuyorum. Ama asıl korkunç ve acınası olan Amerikalıların mutlak kinizmi ve vurdumduymazlığı. Biden ve Blinken aniden Gazze'nin güneyinde İsrail'in kuzeyde olduğu kadar sert olmaması gerektiğini söylüyor. Ama İsrail'i durdurmuyorlar. Direnişin içindeyken tam olarak ne olacağını bilmek zordur. 1992'de Güney Afrika'da ırk ayrımcılığının sona ermesine yakın zamanda, Bhisho'da Ciskei "anavatanının" Güney Afrika'ya yeniden dahil edilmesini talep eden bir yürüyüşe liderlik ettim. Güvenlik güçlerinin bize ateş açmasını beklemiyorduk ama 28 kişiyi öldürdüler. Ancak uzun vadede bakıldığında direniş genellikle verimli oluyor. Geriye dönüp baktığınızda korkunç kayıplar vermiş olsak da sonunda zafer kazandığımızı görüyorsunuz. Risksiz strateji diye bir şey yoktur.  Yaklaşık 15 yıl önce Gazze'deydim ve orada Hamas aktivistleriyle tanıştım. 4-5 yıl önce de Katar'da bir konferansta yine onlarla bir araya geldim. Güney Afrika'da nasıl kazandığımızı öğrenmek istediler. Onlara çok net bir siyasi pozisyona sahip olmanın, bunu silahlı eylemlerle desteklemenin ve ahlaki bir üstünlüğe sahip olmanın önemli olduğunu vurguladım. Yahudi bir geçmişten geldiğimi biliyorlardı. Hamas'lılar bununla çok ilgilendiler. ANC'nin Güney Afrika'da apartheid ile mücadele ederken beyaz destekçileri ve üyeleri olmasının önemli olduğunu, Hamas'ın da en azından bazı Yahudilerin direnişi desteklediğini gösterebilirse kazançlı çıkacağını söyledim. Bu, tüm Yahudileri temsil ettiğini söyleyen ırkçı İsrail devleti mitini yıkmaya yardımcı olur.   CK: Güney Afrika apartheidına karşı verilen mücadele ile İsrail apartheidı arasında benzerlikler var mı?  RK: İsrail yerleşimci-sömürgeci bir devlet, Güney Afrika da özgürleşmeden önce öyleydi. Biz buna özel tipte sömürgecilik diyorduk. Klasik sömürgecilik gibi değil. Çünkü yerleşimciler ve sömürgeleştirilen halk aynı bölgede. Ayrı bir sömürge devleti yok. Ancak Güney Afrika ile İsrail arasında büyük farklar var.  Temel farklardan biri, Winston Churchill'e, İngiltere'ye ve 1917 Balfour Deklarasyonu'na kadar uzanan, İsrail'in Batı için hayati önem taşıyan stratejik rolü. Sonra Amerikalılar gelip İsrail'i kullanıyor.  Siyonistler çok zekiydi, emperyalistlerin ne istediğini anladılar. Siyonist öncü Theodore Herzl'in dediği gibi, İsrail "Avrupa'nın Asya'ya karşı duvarının bir bölümü olacak, barbarlığa karşı medeniyetin ileri karakolu olarak hizmet edeceğiz." Petrol ve doğalgazın gelişimi ile Süveyş Kanalı'nın stratejik konumu İsrail'in konumunu daha da önemli hale getirdi - Güney Afrika'dan çok daha fazla. Dolayısıyla emperyalistler desteklerinde daha da inatçı olacaklardır. Batı'nın Güney Afrika'da korktuğu şey, güçlü bir Komünist Parti'ye ve birleşik bir işçi hareketine sahip olmamız, ANC'nin çok radikalleşmesi ve Sovyetler Birliği'nden destek almamızdı. Dolayısıyla apartheid yıkılırsa, bu Rusya ile rekabetlerine büyük bir darbe vuracaktı. Sovyetler Birliği çöktüğü anda bu tehlike de ortadan kalktı. Birleşmiş Batı ve yerli büyük şirketler, siyasi gücün ANC'ye geçmesine izin vermeye hazırdı. Bir diğer önemli fark ise Güney Afrika'da siyahların ezici çoğunlukta olmasıdır. İsrail'dekine benzemeyen büyük ve çok güçlü bir siyah işçi sınıfının bulunmasıdır.  Güney Afrika'da apartheid yöneticileri hiçbir zaman tam bir etnik temizlik ve zorla yerinden etme düşünemediler. Çünkü siyah işgücüne ihtiyaçları vardı. CK: Filistinliler nasıl kazanabilir? RK: Haklı bir davanın sonunda nasıl kazanacağı konusunda gevezelik etmek istemiyorum. Kan ve baskıyla sonuçlanan çok fazla haklı dava olduğunu biliyorum.   ABD'nin bir zamanlar olduğu kadar güçlü olmadığını söyleyebiliriz. Ancak ABD ve İsrail hala bu tür acılar yaratabilir, toplu cezalandırma ve katliam uygulayabilir. Ama ben tünelin sonunda bir ışık görüyorum. İlk olumlu şey, İsrail'in tüm zulmünün direniş ruhunu söndürmemiş olmasıdır. Gazze'de moloz yığınları arasında yaşayan ve açlıktan ölmek üzere olan insanlar görüyorsunuz ama teslim olmuyorlar.  Eğer direniş üç ay boyunca dayanabilirse o zaman bazı çelişkilerin ortaya çıkabileceğini düşünüyorum. Netanyahu hükümetinin kolaylıkla çökebileceğini düşünüyorum.   İç farklılıklar, şu ana kadar ters giden her şey ve rehine ailelerinden gelen baskı nedeniyle çökecektir. Sonra da Biden ve Sunak'ın karşı karşıya olduğu sorunlara ve direnişin boyutuna bakabiliriz. Arap devletlerinin, Filistinlileri satacak olan ve satan yozlaşmış egemenlerinin, kaynayan Arap kitlelerinden korktuğunu biliyoruz. Hiçbir Arap devletinin ABD ve İsrail'in yaptıklarının bir parçası olmayı göze alamayacağı ve bu nedenle İbrahim Anlaşması'ndaki "normalleşmenin" çöktüğü doğru.   Gazze'de direniş ne kadar uzun sürerse, her şeyin çözülme ihtimali de o kadar artar. Bir de uzun vade var. Güney Afrika'da mücadelenin dört ayağından bahsetmiştik: kitlesel direniş, uluslararası baskı, silahlı mücadele ve yeraltı örgütlenmesi.  Şu anda küresel bir dayanışma hareketi hissi var. İsraillilerin ahlaksızlığı nedeniyle daha önce hiç görmediğimiz bir şekilde yara aldıklarını düşünüyorum. Güney Afrika'daki insanlar Filistin'le dayanışma için yürüyor ama aynı zamanda dünyanın geri kalanını da izliyorlar. Orta sınıflar kendi televizyonlarından izliyor, daha fakir insanlar ise içki içilen yerlerde.  New York'ta Grand Central istasyonunda katliamı protesto eden Yahudileri görüyorlar. Londra'da yarım milyon ya da bir milyonu görüyorlar - ve herkes Londra'yı izliyor - ve hayretler içinde kalıyorlar. Eli kanlı Batılı hükümetlere baskı uygulanması gerektiğini biliyoruz.  Herkes Filistin hakkında okuyor ve çalışıyor. Filistin direnişi, Arap kitleleri, Batı üzerindeki baskı, Boykot, Yatırımların Geri çekilmesi ve Yaptırımlar gibi kampanyalar. Bunlar umut veriyor. (Socialist Worker)

Batı katliama destek verirken Gazze'de ölüm ve yıkım sürüyor

İsrail'in Gazze'ye yönelik saldırıları öylesine büyük bir katliam yarattı ki Batı'ya yakın ajanslar bile bölgenin artık cehenneme döndüğünü söylüyor.  Bombalar, füzeler ve tanklar 1.8 milyon Filistinliyi evlerinden etti. Binlerce kişi artık hastalıkların hızla yayıldığı derme çatma kamplardaki çadırlarda yaşıyor.  Aralık ayı başında üst düzey bir Birleşmiş Milletler (BM) yetkilisi, Gazze nüfusunun yarısının açlıktan öleceği uyarısında bulundu.  BM Dünya Gıda Programı Direktör Yardımcısı Carl Skau, insani yardım operasyonunun "çökmekte" olduğunu söyledi. Skau, Gazze'ye yaptığı bir ziyarette tanık olduğu "korku, kaos ve umutsuzluğa" hiçbir şeyin kendisini hazırlayamayacağını da sözlerine ekledi: "Depolarda, binlerce çaresiz aç insanın bulunduğu dağıtım noktalarında, çıplak raflı süpermarketlerde ve patlayan banyolarıyla aşırı kalabalık barınaklarda karışıklık vardı."  Dünya Sağlık Örgütü (WHO) de artık sessiz kalamayan kuruluşlar arasında yer alıyor. Örgütün Genel Direktörü Tedros Adhanom Ghebreyesus, İsraillilerin 7 Ekim'den bu yana Gazze ve Batı Şeria'daki sağlık hizmetlerine 449 saldırı düzenlediğini söyledi. "Artık sağlık çalışanlarının çalışması imkansız" dedi.   Ghebreyesus aynı konuşmasında her 700 kişi için sadece bir duş ünitesi ve 150 kişi için bir tuvalet olduğunu kaydetti: "Giderek daha fazla insan daha küçük bir alana taşınırken, yeterli gıda, su, barınak ve temiz atık su ve kanalizasyonun bertaraf edilmesi ile birleşen aşırı kalabalık, hastalıkların yayılması için ideal koşulları yaratıyor." WHO, hayati önem taşıyan insani yardımlara derhal erişim sağlanmasını ve Gazze'deki çatışmalara son verilmesini talep etti. İsrail'in amansız bombardımanı ise direnişi yok etmiş değil. Hamas'ın savaşçı kanadı El Kassam Tugayları Aralık ayı başında, sadece üç gün süren çatışmalarda Gazze'de 79 İsrail aracını imha ettiğini ya da hasar verdiğini açıkladı. Bu, İsrail ordusunun 100'den fazla askerini kaybettiğini gösteren rakamlarla aynı zamana denk geldi. Tugaylar tarafından yapılan açıklamada, "Savaşçılarımız Şeyh Radvan bölgesinde bir tünel girişine bubi tuzağı kurdu ve bir İsrail gücü tünele doğru ilerler ilerlemez tünel havaya uçuruldu. Sonuç olarak İsrail kuvvetlerinden ölenler ve yaralananlar oldu" deniliyor.  Ayrıca savaşçılarının Gazze Şeridi'nin kuzeyindeki Tal Al-Zaatar bölgesinde bir İsrail Merkava tankını hedef aldığını ve havaya uçurduğunu gösteren görüntüler yayınladı.  Direniş haberleri Gazze'deki Filistinliler tarafından sevinçle karşılandı. Jabalia'daki bir kişi "Onlar (direnişçiler) tankları imha ettiler. Biz burada kalacağız. Buradan ayrılmayacağız. Gitmesi gerekenler onlar (İsrailliler)" dedi.  Hamas, İsrail hapishanelerinde tutulan Filistinlilerin serbest bırakılmasına izin verilene kadar daha fazla İsrailli rehineyi serbest bırakmamakta  ısrarlı. İsrail devleti bile artık Hamas'ı yok etme girişimlerinin düşünülenden daha uzun sürebileceğine inanıyor.  İsrail'in ulusal güvenlik danışmanı Tzachi Hanegbi geçtiğimiz günlerde savaşın "aylarla ölçülmesi" gerekebileceğini itiraf etti. Sophie Squire (Socialist Worker)

Mısır'da göstermelik seçim: Darbeci Sisi 6 yıl daha cumhurbaşkanı

Abdülfettah El Sisi yeniden Mısır'ın cumhurbaşkanı seçildi. Kesin sonuçlar 18 Aralık'ta açıklanacak, fakat sandıktan çıkacak olan daha baştan belliydi. 10-12 Aralık tarihleri arasında yapılan oylama tam bir maskaralıktı. Sürece sahte bir meşruiyet kazandırmak için birkaç alternatif adayın olmasına izin verildi ama hiçbiri Sisi'yi gerçekten eleştirmeye cesaret edemedi. Sisi, Filistinlileri desteklediğini iddia etti. Ancak Refah sınır kapısını açmayı, yardım ve dayanışmayı buradan geçirmeyi reddediyor. Filistinlileri desteklemek için sadece devlet onaylı gösterilere izin verdi, ancak devlet onaylı olmayan bir gösteri de cesurca organize edildi.  Sisi, 2013 yılında Müslüman Kardeşler'in cumhurbaşkanı Muhammed Mursi'ye karşı askeri bir darbeye önderlik etti. On yıl boyunca aşırı baskıyla ülkeyi yönetti. Şimdi altı yıllık yeni bir dönem "kazandı." Sol kanattan Ahmed Tantawi'nin gerçek muhalefetiyle karşılaşabilirdi. Ancak Sisi güçleri Tantawi'nin seçime girmesini engelledi. Tantawi şimdi "resmi izin olmadan seçimle ilgili evrak dağıtmak" suçundan yargılanıyor. Filistinlilerin dostu gibi görünmek, Sisi'nin artan fiyatlara -enflasyon yüzde 40'larda seyrediyor- duyulan öfkeyi geçici olarak dindirmesine yardımcı oldu. Resmi rakamlar Mısır'ın 100 milyonluk nüfusunun neredeyse üçte birinin yoksulluk sınırının altında yaşadığını gösteriyor. Mısırlı Devrimci Sosyalistler halkı "seçimleri boykot etmeye ve rejimin yeni bir tiyatro sahnelemeye yönelik sefil girişimini ifşa etmeye" çağırmıştı.

Ortak açıklama: Filistin’e özgürlük! Almanya için demokrasi!

Almanya'da farklı görüşlerden parti ve örgütler Kefiye Ağı'nı kurdu. Yayınladıkları açıklamayı İngilizce ve Arapça çevirileriyle birlikte paylaşıyoruz. 

İsrail'in yaptığı kötülük, İsrail'e geri dönen kötülüktür

İsrail'in yerleşimci sömürge projesi, tarihsel Filistin'in yerli sakinlerine karşı şiddet döngüsünü sürdürmektedir. Filistinliler İsrail'in konuştuğu dilde konuşmaya zorlanmaktadır. Chris Hedges yazdı. Hamas'ın kurucularından Dr. Abdülaziz el-Rantisi'yi Şeyh Ahmed İsmail Yasin ile birlikte tanıyordum. El Rantisi'nin ailesi 1948 Arap-İsrail Savaşı sırasında Siyonist milisler tarafından tarihi Filistin topraklarından Gazze Şeridi'ne sürülmüştü. Şeytanlaştırılmış Hamas lideri imajına uymuyordu. Mısır'ın İskenderiye Üniversitesi'nden sınıf birincisi olarak mezun olmuş, yumuşak sözlü, konuşkan ve yüksek eğitimli bir çocuk doktoruydu.  Dokuz yaşında bir çocukken, İsrail'in 1956'da Gazze Şeridi'ni kısa süreliğine işgal ettiği dönemde, aralarında amcasının da bulunduğu 275 Filistinli erkek ve çocuğun Han Yunus'ta infaz edilmesine tanık olmuştu. Han Yunus'un saldırıya uğramasıyla on binlerce Filistinlinin kaçmak zorunda kaldığı komşu Refah kentinde de çok sayıda Filistinli, İsrail askerleri tarafından infaz edildi. Kendisini evinde ziyaret ettiğimizde Sacco ve bana "Babamın kardeşi için ağlayışını ve gözyaşlarını hala hatırlıyorum," dedi el-Rantisi. "O olaydan sonra aylarca uyuyamadım... Bu olay kalbimde asla iyileşmeyecek bir yara açtı. Size bir hikaye anlatıyorum ve neredeyse ağlayacağım. Bu tür bir eylem asla unutulamaz... Kalbimize nefret tohumları ektiler." İsraillilere asla güvenemeyeceğini biliyordu. Siyonist devletin amacının tarihi Filistin'in tamamını işgal etmek - İsrail 1967'de Gazze ve Batı Şeria'yı, Suriye'nin Golan Tepeleri ve Mısır'ın Sina Yarımadası ile birlikte ele geçirdi - ve Filistin halkını ebediyen boyunduruk altına almak ya da yok etmek olduğunu biliyordu. Öldürülenlerin intikamını alacağını biliyordu. Al-Rantisi ve Yassin, 2004 yılında İsrail tarafından öldürüldü. Al-Rantisi'nin dul eşi Jamila Abdallah Taha al-Shanti İngilizce doktorasına sahipti ve Gazze'deki İslam Üniversitesi'nde ders veriyordu. Çiftin altı çocuğu vardı ve bunlardan biri babasıyla birlikte katledildi. Ailenin evi, 2014 yılında İsrail'in Gazze'ye düzenlediği ve Koruyucu Hat Operasyonu olarak bilinen saldırı sırasında bombalanarak yerle bir edildi. Cemile de bu yıl 19 Ekim'de İsrail tarafından öldürüldü. İsrail'in Gazze'deki soykırımı, aile üyelerini, arkadaşlarını, evlerini, topluluklarını ve sıradan bir hayat yaşama umutlarını kaybeden öfkeli, travma geçirmiş ve mülksüzleştirilmiş Filistinlilerden oluşan yeni bir nesil yetiştiriyor. Onlar da intikam peşinde koşacaklardır. Onların küçük terör eylemleri, İsrail'in süregelen devlet terörüne karşı koyacaktır. Kendilerinden nefret edildiği gibi onlar da nefret edeceklerdir. Bu intikam arzusu evrenseldir. İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra, İngiliz Ordusu'nun Yahudi Tugayı'nda görev yapan Yahudilerden oluşan ve İbranicede "Tazminat" anlamına gelen "Gmul" adlı gizli bir birlik eski Nazileri avlamış ve idam etmişti. "Ben ve halk biliyoruz/Bütün okul çocuklarının öğrendiğini," diye yazmıştı W.H. Auden. "Kötülük yapılanlar/Karşılığında kötülük yaparlar." Nazilerin Polonya'daki Sobibor ölüm kampındaki ayaklanmaya katılan Chaim Engel, bir bıçakla kamptaki bir gardiyana nasıl saldırdığını anlattı. Engel, "Bu bir karar değil" dedi. "Sadece tepki veriyorsunuz, içgüdüsel olarak buna tepki veriyorsunuz ve ben de 'Bırakın yapalım, gidip yapalım' diye düşündüm. Ve gittim. Ofisteki adamla gittim ve o Alman'ı öldürdük. Her yumrukta, 'Bu benim babam için, annem için, tüm bu insanlar için, öldürdüğünüz tüm Yahudiler için' dedim." Engel'in Nazi gardiyana yaptığı şey, Hamas savaşçılarının 7 Ekim'de kendi hapishanelerinden kaçtıktan sonra İsraillilere yaptıklarından daha az vahşi değildi. Bağlamından koparıldığında açıklanamaz. Ancak imha kampının ya da Gazze'deki toplama kampında geçirilen 17 yılın arka planına yerleştirildiğinde bir anlam kazanıyor. Bu onu mazur göstermek değildir. Anlamak göz yummak değildir. Ancak bu şiddet döngüsü durdurulmak isteniyorsa bunu anlamak zorundayız. Hiç kimse intikam arzusundan muaf değildir. İsrail ve ABD, aptalca bir şekilde, bu kabusa yeni bir bölüm daha ekliyor. İkinci Dünya Savaşı'nda muharip bir subay olan J.  Glenn Gray, "The Warriors" (Savaşçılar) adlı kitabında intikamın kendine özgü doğası hakkında yazmıştır: Savaştaki Erkekler Üzerine Düşünceler: "Asker bir yoldaşını düşmana kurban verdiğinde ya da İkinci Dünya Savaşı'nda sıkça görüldüğü üzere, bombardımanlar ya da siyasi zulümler nedeniyle ailesi düşman tarafından yok edildiğinde, öfke ve kızgınlık derinleşerek nefrete dönüşür. O zaman savaş onun için bir kan davası niteliği kazanır. Kendisi de mümkün olduğunca çok sayıda düşmanı yok edene kadar, intikam arzusu yatıştırılamaz. Düşmanın her bir ferdini yok etmek için yanıp tutuşan askerler tanıdım, nefretleri o kadar şiddetliydi ki. Bu tür askerler, bombalamalar yoluyla kitlesel imhayı duymaktan ya da okumaktan büyük zevk alırlardı. Böyle bir askeri tanıyan ya da böyle bir asker olan herkes, nefretin varlığının her zerresine nasıl nüfuz ettiğinin farkındadır. Yaşama nedeni intikam almaktır; göze göz, dişe diş değil, on kat misilleme." Vahşete uğramış, travmayla uyuşmuş, öfkeyle sarsılmış kişiler için, kendilerine acımasızca saldıran ve aşağılayanlar insan değildir. Onlar kötülüğün temsilcileridir. İntikam arzusu, on kat misilleme, kan nehirleri doğurur. Yaklaşık 1.200 İsraillinin ölümüne neden olan 7 Ekim'deki Filistin saldırıları İsrail'in içindeki bu arzuyu besliyor, tıpkı İsrail'in Gazze'yi yok etmesinin Filistinliler arasındaki bu arzuyu beslemesi gibi. İsrail'in mavi beyaz Davut Yıldızlı ulusal bayrağı evleri ve arabaları süslüyor. Kalabalıklar, üyeleri Gazze'deki rehineler arasında olan aileleri desteklemek için toplanıyor. İsrailliler Gazze'de savaşmaya giden askerlere yol kavşaklarında yiyecek dağıtıyor. "İsrail savaşta" ve "Birlikte kazanacağız" gibi sloganlar içeren pankartlar televizyon yayınlarını ve medya sitelerini süslüyor. İsrail medyasında Gazze'deki katliamdan ya da 1,7 milyonu evlerinden sürülmüş olan Filistinlilerin çektiği acılardan çok az söz ediliyor. 7 Ekim saldırısında yaşanan acı, ölüm ve kahramanlık öyküleri sürekli tekrarlanıyor. Sadece kurbanlarımız önemlidir... Gray, "Çok azımız korku ve şiddetin bizi ne kadar uzakta, dişi ve tırnağıyla hazır bekleyen yaratıklara dönüştürebileceğini bilir," diye yazdı ve şöyle devam etti: "Eğer savaş bana bir şey öğrettiyse, o da insanların göründükleri ve hatta kendilerini sandıkları gibi olmadıklarıdır." Marguerite Duras "Savaş: Bir Anı" adlı kitabında, kendisinin ve Fransız Direnişi'nin diğer üyelerinin Nazilerle işbirliği yapmakla suçlanan 50 yaşındaki bir Fransız'a nasıl işkence yaptıklarını anlatır. Lyon'daki Montluc hapishanesinde işkence gören iki adam muhbir olduğu iddia edilen kişiyi soyar. Grup bağırırken onu dövüyorlar: "Piç. Hain. Pislik." Kısa süre sonra burnundan kan ve sümük akar. Gözü hasar görmüş. İnliyor, "Ah, ah, ah, ah. ..." Bir yığın halinde yere yığılır. Duras onun "diğer erkeklerle hiçbir ortak yanı olmayan biri haline geldiğini" yazar. Ve her dakika bu fark daha da büyüyor, daha da yerleşiyordu." Pasif bir şekilde dayağı izler. "Ne kadar çok vururlarsa ve ne kadar çok kanarsa, vurmanın gerekli, doğru, adil olduğu o kadar açık hale geliyor." Devam ediyor: "Vurmak zorundasınız. Siz kendiniz adalet olmadıkça dünyada asla adalet olmayacak. Yargıçlar, kürsülü mahkeme salonları rol yapıyor, adalet değil." "Her darbe sessiz odada çınlıyor. Tüm hainlere, giden kadınlara, kepenklerin arkasından gördüklerinden hoşlanmayan herkese vuruyorlar." İsrail Filistinlileri istismar etti, aşağıladı, yoksullaştırdı ve ahlaksızca öldürerek kaçınılmaz karşı şiddeti kışkırttı. Bu, yüzyıldır akan kanın arkasındaki motordur. Gazze'deki soykırım, 1948'de 750 bin Filistinlinin topraklarından sürüldüğü, Irgun ve Lehi gibi Siyonist terörist milislerin katliamlarında 8 bin ila 15 bin kişinin öldürüldüğü Nakba'nın ya da büyük felaketin en kötü aşırılıklarını bile geride bırakmaktadır.  Filistin direnişinin elinde, ABD, Rusya ve Çin'den sonra dünyanın en güçlü 4. ordusu olan, gezegendeki en iyi donanımlı ve teknolojik olarak en gelişmiş ordulardan birine karşı savaşmak için küçük silahlar ve roket güdümlü el bombalarından başka bir şey yok. Bu ezici güçlüklerle karşı karşıya kalan Filistinli savaşçılar, sadece Filistinliler arasında değil, tüm Müslüman dünyasında büyük bir takipçi kitlesine sahip yarı tanrılar haline geldi. İsrail, Hamas'ın ikinci adamı Yahya Sinvar'ı yakalayıp öldürebilir ama bunu yaparsa Sinvar, Ortadoğu'nun Ernesto "Che" Guevara versiyonu haline gelecektir. Direniş hareketleri şehitlerin kanı üzerine inşa edilir. İsrail buna sürekli tedarik sağlıyor. ABD'nin İsrail'in Gazze'deki halı bombardımanını, katliamını ve etnik temizliğini savunma, finanse etme ve bunlara katılma kararı vicdansızlıktır. Soykırıma verdiği destek, yirmi yıldır süren savaşlar nedeniyle zaten paramparça olmuş olan Ortadoğu'daki ve dünyanın geri kalanının çoğundaki güvenilirliğinden geriye kalanları da yok etmiştir. Arabulucu olma hakkını kaybetmiştir; bu rol Çin ya da Rusya tarafından üstlenilecektir. İsrail'in saldırganlığını ve savaş suçlarını kınamayı reddetmesi, Rusya'nın Ukrayna'yı işgali konusundaki ikiyüzlülüğünü ortaya koymaktadır. Bölgesel bir çatışma olasılığı ile flört ediyorlar. On yıllardır bir aldatmaca olan barış sürecinin telafisi mümkün değildir. Geriye kalan tek dil ölümün dili. İsrail Filistinlilerle böyle konuşuyor. Filistinliler de bu şekilde karşılık vermeye zorlanıyor. Biden yönetiminin Gazze'nin yerle bir edilmesi ve nüfusunun azaltılmasından kazanacağı çok az şey var. Özellikle de ateşkes çağrısı yapan protestoculara "terör yanlısı" olarak saldırdığı için Demokrat Parti'nin büyük kesimlerini yabancılaştırıyorlar. Senato Çoğunluk lideri Chuck Schumer, 4 Kasım'da Washington D.C.'de düzenlenen İsrail yanlısı bir mitingde "İsrail'in yanındayız" ve "Ateşkese hayır" sloganlarını atarken, Reuters/Ipsos anketi, katılımcıların yüzde 68'inin İsrail'in ateşkes uygulaması ve savaşı sona erdirmek için müzakere etmesi gerektiğini düşündüğünü gösterdi. Bu oran Demokratlar arasında yüzde 77'ye yükseliyor. Biden'ın onaylanma oranı ise yüzde 37'de kaldı. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, Cuma günü [8 Aralık]  Gazze'de derhal ateşkes sağlanması ve tüm rehinelerin koşulsuz olarak serbest bırakılması için 13'e karşı 1 oyla karar aldı. ABD karara karşı oy kullandı. İngiltere ise çekimser kaldı. Karar taslağı ABD'nin vetosu nedeniyle kabul edilmedi.  Biden'ın gerçek tabanı hayal kırıklığına uğramış seçmenler değil, milyarder sınıfı, Gazze ve Ukrayna'daki savaşlardan büyük karlar elde eden silah endüstrisi gibi şirketler, İsrail lobisi gibi gruplardır. Bir sonraki başkanlık seçimlerinde Biden'ın yenilgisi anlamına gelse bile politikayı onlar belirliyor. Biden kaybederse, oligarklar kendi çıkarlarına Biden kadar inatla hizmet eden Donald Trump'a sahip olurlar.  Savaşlar sona ermez. Acılar devam ediyor. Filistinlilerin sayısı on binlerle ifade ediliyor. Bu tasarım gereğidir. 9.12.2023

Geri 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 İleri

Bültene kayıt ol