Abdullah Öcalan’ın İmralı’da hücreden yeni bir çalışma alanına geçmeyi kabul etmesiyle birlikte ‘yeni çözüm sürecinde’ bir kilitlenmenin daha aşılması gündemde. Çerçeve yasanın çıkmasından sonra ekim ayında somut adımların atılacağı yönündeki beklentiler karşılanmadı. Şimdi aralık ayında ya da yeni yılın ilk ayında yasanın uygulamaya geçmesi bekleniyor.
Sürecin gerginliğinin temel nedeni, sürecin taraflarının perspektiflerindeki büyük farklılık. Kürtler süreci temel hakların kazanıldığı kalıcı bir barış süreci ve demokratikleşme için giriş adımı olarak görüyor. İktidar ise sadece örgütün silahsızlandırılması olarak. Kürtler silahsızlanmayı yeni bir başlangıcın ilk adımı olarak ele alıyor, iktidar ise birkaç küçük reformla tamamlanabilecek nihai adım olarak.
Bu çelişki, Bahçeli’nin DEM Parti meclis grubundaki vekillerin elini sıkmasıyla başlayan dinamik gelişmenin ilk gününden beri var. İktidarın yaklaşan seçimler, temelleri iyice sarsılan iktidarı ve fon vurgununun açığa çıkmasıyla yaşadığı ikircikli tutum, sürecin önündeki en büyük engel.
Bu engeli aşmak için atılması gereken en önemli adım, batıdan barışın sesini yükseltecek bir hareketi inşa etmektir. Yükü Kürt halkının sırtından almak zorundayız.
Yasayı artık aşmalı ve sürecin Kürt halkının temel haklarının kazanıldığı kalıcı bir barış süreci haline gelmesi için harekete geçmeliyiz. Bunun için tarafların verdiği sözleri tutmasının yanı sıra iktidara “harekete geç” diyenlerin sesinin gür bir şekilde çıkması gerekir.
Yeni çözüm süreci hiçbir gelişmenin gölgesi altında bırakılamaz. Hiçbir gelişmeden daha önemsiz değildir. Hiçbir gelişme nedeniyle ertelenemez.
Otoriterleşmeye, mafyatik fon vurgununa, iş cinayetlerine karşı mücadele de edeceğiz, çözüm sürecinin Kürt halkının içini rahatlatacak bir evreye sağ salim ulaşması için de.
Müzakerede Kürtleri masada yalnız bırakanlar, müzakere sürecinin mücadelenin bir başka zeminde sürdüğünü göremeyenlerdir. Kürt halkı, DEM Parti aktivistleri, vekilleri hiç kimseye otoriterleşmeye ve iktidarın baskıcı politikalarına karşı olduğunu kanıtlamak zorunda değil. Tersine, batıda muhalefet, Kürt halkının temel haklarının garanti altına alınması için mücadeleyi yükseltmek zorunda. Güven vermesi gereken Kürtler değil, güven vermesi gereken Türkler, batıda muhalefeti örgütleyenlerdir.
