Kıyametvarî bir felaketin ardından dünyayı kaplayan yüzlerce zombi, duygusuz, sessiz, renksiz, kalın bir kül tabakasıyla kaplı olarak bilinçsizce yürüyordu. Aynı kötü kaderi paylaşıyorlardı, ancak bu kötü kadere karşı koyacak iradeleri yoktu. Derken içlerinden biri bir anda silkindi, üzerindeki kil ve kül tabakasından kurtuldu, rengârenk giysileriyle dans etmeye, şarkılar söylemeye başladı. Kendi gücüyle kurtulmuştu ve onu gören diğerleri de silkinerek küllerinden kurtuldular, kimi rengârenk, kimi çırılçıplak, ama hepsi özgür olarak yeni bir hayatın içinde dans etmeye başladılar.
Bu gösteri çok net bir antikapitalist mesaj içeriyor ve küllerinden/zincirlerinden başka kaybedecek bir şeyi olmayanlara bir kez daha şunu hatırlatıyor: Kurtuluşunuz kendi eseriniz olacaktır!
