Caaguazú’da, Repatriación bölgesindeki Santory topluluğuna mensup otuz köylü kadından oluşan bir grup; örgütlenmenin ve kolektif mücadelenin, hem kendi yaşamlarını hem de topluluklarının yaşamlarını değiştirebileceğini kanıtlıyorlar.
Toprak yoğunlaşması ve temel haklara güvencesiz erişim gibi derin eşitsizliklerle karşı karşıya olmalarına rağmen, bu kadınlar gıda egemenliğini inşa etmek ve yaşam koşullarını iyileştirmek için birlikte çalışıyorlar. Ancak bunu yaparken birden fazla engelle karşılaşıyorlar: Üretim kaynaklarına daha az erişim, sınırlı eğitim fırsatları, karar alma mekanizmalarından dışlanma ve tarihsel olarak aşırı yüklenmiş görünmez görevler.
Bu gerçek karşısında, bir Cloc – Via Campesina kuruluşu olan Conamuri’den bizler; değişim araçları olarak siyasi eğitim, agroekoloji ve topluluk örgütlenmesini eklemleyen bir öneri olan, Manos Unidas desteğiyle yürütülen “Siyasi Olarak Güçlendirilmiş Kadın Liderler Yaşam Koşullarını İyileştiriyor” projesini teşvik ediyoruz.
Eğitim, örgütlenme ve mücadele
Bu süreç; aileleri ve örgütleriyle birlikte, toplumsal cinsiyet odaklı agroekoloji alanındaki kapasitelerini güçlendiren, atalarından kalma bilgileri ve sürdürülebilir üretim uygulamalarını geri kazanan köylü kadın liderleri bir araya getiriyor. Ancak mesele sadece gıda üretmek değil; bu aynı zamanda iktidara meydan okumanın bir yoludur.
Eğitim programları, tartışmalar ve değişim alanları aracılığıyla kadınlar; topluluktaki rollerini kolektif olarak derinlemesine düşünüyor, katılımlarını sınırlayan patriyarkal yapıları sorguluyor ve yerel düzeyde karar alma süreçlerini etkilemek için stratejiler oluşturuyorlar.
Bu örgütsel güçlenme, daha fazla kadının topluluk süreçlerine aktif olarak katılmasına olanak tanıyarak kendilerini siyasi özneler ve kendi bölgelerinin gelişiminin öncüleri olarak konumlandırmalarını sağlıyor.
Yaşam için agroekoloji, mülksüzleştirme modeline karşı
Tarımsal ticaretin güçlü baskısı, monokültürün ilerlemesi, tarım kimyasallarının yoğun kullanımı ve köylü bölgelerine yönelik sürekli tehditle birlikte doğal kaynakların tükenmesi ve iklim değişikliğinin şiddetlendiği bir bağlamda agroekoloji, siyaset ve üretkenlik açısından giderek daha gerekli hale geliyor.
Conamuri Agroekoloji Okulu katılımcısı olan Santory kadınları; biyoçeşitliliği koruyarak, kendileri ve toplulukları için sağlıklı gıda sağlayarak sürdürülebilir şekilde üretim yapmanın mümkün olduğunu kanıtlıyorlar. Agroekolojik tekniklerin uygulanması sadece üretimi iyileştirmekle kalmıyor, aynı zamanda kadınların ve ailelerinin ekonomik özerkliğini de güçlendiriyor.
Böylece toprakların ve doğal kaynakların savunulması, halkların ne üreteceğine, nasıl üreteceğine ve kimin için üreteceğine karar verme hakkı olarak anlaşılan gıda egemenliği mücadelesiyle ilişkilendiriliyor.
Bölgelerden gelen siyasi nüfuz
Sürecin temel direklerinden biri diyalog, iş birliği ve savunuculuk alanlarının yaratılmasıdır. Örgütlü kadınlar; yetkililerle diyalog kurmak gibi kolektif eylemleri teşvik ediyor, tohum takas şenliklerine katılıyor ve taleplerini ilerletmek için diğer sosyal ve kurumsal aktörlerle ittifaklar kuruyorlar.
Santory’de ve diğer pek çok bölgede bu girişimler; somut hedefler etrafında örgütlenmiş kadınların, yapısal eşitsizlikle yüzleşmek ve aşağıdan alternatifler inşa etmek için temel bir araç teşkil ettiğini göstermektedir.
Gerçekliği dönüştürmek için halkçı köylü feminizmi
Bu deneyim, Conamuri’nin siyasi ufkunu yeniden teyit ediyor: Emekçi kadınların diğer halk kesimleriyle ittifak halinde aktif katılımına dayanan köklü bir sosyal dönüşüm.
Halkçı köylü feminizminden, agroekolojiden ve gıda egemenliği mücadelesinden yola çıkarak kadınlar; sadece dışlanma modeline direnmekle kalmıyor, aynı zamanda her gün daha adil, dayanışmacı ve sürdürülebilir yeni yaşam biçimleri inşa ediyorlar.
“Kadınlar ilerlediğinde, hiçbir topluluk geride kalmaz!”
